Już od pierwszego dnia nasza pociecha będzie zdobywała nowe doświadczenia w większej grupie osób, co najważniejsze - samodzielnie - bez mamy, taty, babć czy dziadków. Dlatego ważnym jest, aby pomóc dziecku i sprawić, że będą to przede wszystkim miłe przeżycia. Musimy dołożyć wszelkich starań, aby początkowe trudności takimi pozostały i nie urosły do rangi problemu, natomiast pobyt w przedszkolu od pierwszego dnia, był zapamiętany jako radosny okres w życiu.

Dziecko musi umieć się dzielić i zgłaszać swoje potrzeby

Przygotowując dziecko do przedszkola musimy budować w dziecku pewne nawyki, które sprawią, że w jego murach będzie mu łatwiej się odnaleźć:

wzmacniać kontakty społeczne poprzez zachęcanie do pozostawania w grupie dzieci,
uczyć dziecko dzielenia się z innymi zabawkami,
tłumaczyć na czym polega wspólna zabawa.

Zadaniem rodziców jest także zadbanie, aby nowy przedszkolak umiał:

zgłaszać potrzeby fizjologiczne i załatwiać te potrzeby w toalecie (należy dziecko odzwyczaić od noszenia pampersów),
myć rączki,
pić z kubeczka i posługiwać się łyżką/ widelcem

Pozostałe podstawowe umiejętności jak np. ubieranie się nie są konieczne, choć dla dziecka bardzo pomocne w codziennym życiu przedszkolnym.

Drzwi otwarte mogą pomóc w adaptacji

Od kilku lat, aby zachęcić nowych członków przedszkolnej społeczności do uczęszczania i przekonać rodziców do swoich placówek dyrekcje przedszkoli organizują drzwi otwarte lub dni adaptacyjne. Wspólne odwiedzenie placówki przez rodzica i jego pociechę może przynieść same korzyści. Jeszcze przed rozpoczęciem właściwej nauki dziecko będzie miało możliwość poznania murów, w których spędzi część lub większość dnia, swojej sali, miejsca w szatni, pani przedszkolanki, koleżanek i kolegów. Dzięki temu zaszczepimy w dziecku przekonanie, że pobyt w przedszkolu będzie miejscem nieograniczonych możliwości zabawy i nowych kontaktów, gdzie wszyscy będą życzliwi i chętni do pomocy.

Może być i tak, że dziecko przy rozstaniu będzie płakało

Na pewno nie obędzie się „bez zgrzytów”. Każdy rodzic musi się przygotować na to, że nawet dziecko, które bardzo pozytywnie podeszło do pierwszej wizyty w przedszkolu może w pewnym momencie nabrać „wątpliwości”. Rolą mamy i taty jest je rozwiać. Rodzice są opoką dla każdego malucha, autorytetami i dlatego ich wsparcie może decydować i „być albo nie być” dziecka w przedszkolu. Przynajmniej w początkowej fazie przedszkolnej adaptacji.

Przygotowując swoją pociechę do pierwszej wizyty w przedszkolu możesz skorzystać z następujących rad:

Otrzyj mu łzy, przypomnij kiedy przyjdziesz, zapewnij o miłości i poproś by było dzielne.
Pożegnaj się i wyjdź - nie uciekaj bez pożegnania, ale też nie przedłużaj tej chwili.
Nie zaglądaj do sali ani przez okno, ani przez drzwi - jeśli cię zauważy, to może tylko pogorszyć sprawę.
Jeśli boisz się, że zabraknie Ci sił, by zostawić malca, poproś partnera lub np. babcię, by zastąpili Cię w tej trudnej roli.
Zaufaj personelowi przedszkola - on wie jak zaopiekować się dzieckiem i zrobi to najlepiej jak potrafi. Dziecko będzie czuło się bezpieczne, gdy będzie wiedziało, że rodzice nie boją się zostawić go z paniami w przedszkolu.
Nie używaj zwrotów typu „dasz radę”, „poradzisz sobie”, „nie będzie tak źle”. Dziecko zacznie traktować przedszkole jako wyzwanie, coś z czym będzie musiało się uporać, a nie jak coś przyjemnego.
Dodawaj dziecku wiary w siebie: „ Jestem z ciebie dumna/-y”.
Zaopatrz dziecko w jego ulubioną przytulankę, kocyk, zabawkę - niech czuje się bezpieczne.
Nie wchodź do sali razem z dzieckiem pomimo jego nalegań. Pobyt w sali nie zmieni sytuacji, a jednocześnie może źle wpłynąć na inne dzieci, które są bez rodziców.
W swoim postępowaniu bądź konsekwentny. Jeżeli zdecydujesz i obiecasz dziecku, że przyjdziesz np. po obiedzie, to przestrzegaj tego ustalenia.
Staraj się rozmawiać z dzieckiem o przedszkolu pytając o konkrety: jak spędziło dzień, co było na zajęciach, z kim się bawiło, itp.
Towarzysz swojemu dziecku w jego emocjach, nazywaj je i akceptuj. „ Wiem, że się boisz”, To wymaga odwagi”, jeżeli powie „ Nie lubię Adasia" - dopytaj „A dlaczego? Co się stało?”. Ucz rozmawiać o trudnych rzeczach, a nie tylko pocieszaj i przekonuj, że „będzie dobrze”.
Przygotuj się na to, że przerwa na weekend lub choroba, to zaczynanie adaptacji od początku.

KLIKNIJ w GRAFIKĘ, żeby ZOBACZYĆ ARTYKUŁ

Pierwszy Dzień (1)

Pierwszy dzień może mieć kluczowe znaczenie