Na początku było ponad 70 osób, pozostało niewiele. Pomagali innym i sobie. Teraz zamykają działalność

Najważniejsze aktywności Stowarzyszenia Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Gostyniu, działającego na terenie całego powiatu gostyńskiego,  to  m.in. stała  współpraca z lekarzami, w tym szczególnie z Centrum Leczenia Stwardnienia Rozsianego – Ośrodkiem Badań Klinicznych w Plewiskach, udział w pilotażowych programach medycznych, różne formy terapeutyczne i aktywizacyjne adresowane do środowiska chorych na SM i ich rodzin, np. wyjazdy na turnusy rehabilitacyjne, otwarte wykłady edukacyjne, zajęcia Hallwick na basenie, fizjoterapia; cykle zabiegów rehabilitacyjnych w kriokomorze, pikniki integracyjne z okazji światowych Dni SM, wyjazdy do teatrów i operetki, wigilie z paczkami świątecznymi dla członków stowarzyszenia i ich rodzin oraz przyjaciół stowarzyszenia, czy akcje charytatywne, jak pomoc pogorzelcom z Brzezia czy stałe wsparcie: psychologa, pracownika socjalnego; oraz prowadzenie strony stowarzyszenia z wieloma ważnymi informacjami dla środowiska SM.

Wieloletnią szefową Stowarzyszenia SM była Bożena Misiurek.

 - Stowarzyszenie Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Gostyniu nie tylko pomagało chorym na SM, ale przede wszystkim pamiętało, że człowiek chory też ma prawo do wypoczynku, relaksu i radości. Dlatego byliśmy razem - powiedziała podczas ostatniego wspólnego spotkania. 

Gościem walnego zebrania Stowarzyszenia SM był Mirosław Sobkowiak, dyrektor PCPR w Gostyniu. Podczas rozmowy podkreślił trzy wyjątkowe dokonania Stowarzyszenia Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Gostyniu: 

- Po pierwsze pokazaliście państwo i przybliżyliście całemu środowisku lokalnemu, że problem stwardnienia rozsianego, czyli jest przewlekłej, nieuleczalnej choroby układu nerwowego, dotyczy nas wszystkich i  że chorych na SM mijamy codziennie na zakupach, w pracy, na ulicy - mówił Mirosław Sobkowiak. - Po drugie swoją dociekliwością i kontaktami ze specjalistami z całego kraju uwrażliwiliście wiele środowisk lekarskich, że SM i bolerioza, a zwłaszcza neurobolerioza, to dwie zupełnie różne jednostki chorobowe, choć obie choroby mogą dawać niemal identyczne objawy neurologiczne, co, jak dowiedliście, często prowadziło do postawienia błędnej diagnozy lekarskiej i błędnego leczenia - dodał.

Dyrektor PCPR zwrócił uwagę na jeszcze inny ważny szczegół - wolę bezinteresownego wsparcia i pomocy ze strony członków organizacji.

- Mimo swoich własnych, poważnych problemów zdrowotnych, jako grupa ludzi wspieraliście chorych na SM w poprawie warunków życiowych i bytowych, wyzwalaliście poprzez swoje wsparcie inicjatywę u osób dotkniętych SM i ich rodzin, przełamywaliście bariery psychologiczno-społeczne, jakie narastają wokół chorych na SM, upowszechnialiście wiedzę o tej chorobie i o sposobach radzenia sobie z nią oraz aktywnie współpracowaliście z organami administracji oraz innymi stowarzyszeniami - mówił dyrektor PCPR. 

Bożena Misiurek podziękowała zarządowi i komisji rewizyjnej oraz  wszystkim członkom Stowarzyszenia SM za wspólnie spędzone aktywnie czternaście lat. 

Słowa wdzięczności za stałą pomoc i merytoryczne oraz finansowe wsparcie udzielane Stowarzyszeniu SM skierowano też do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Gostyniu. Szefowa Stowarzyszenia podziękowała również samorządom gminy Gostyń i powiatu gostyńskiego oraz Stowarzyszeniu „DZIECKO” oraz innym sponsorom za wsparcie, nie tylko finansowe.

Członkowie stowarzyszenia SM, przyłączając się do podziękowań dla Pani Prezes i władz stowarzyszenia, podkreślali, że zakończenie wspólnych działań smuci, ale pozostanie satysfakcja z tego, że przez lata dawali innym i sobie wsparcie, poczucie wspólnoty i zwykłą ludzką nadzieję. 

PCPR w Gostyniu przypomina, że SM to choroba, która dotyka blisko 60 tysięcy osób w Polsce. Objawów SM: bólu, drętwienia, nadmiernego zmęczenia, osłabienia, niedowładów, zaburzenia równowagi, chwiejnego chodu, podwójnego widzenia, problemów urologicznych, emocjonalnych i poznawczych (trudności z koncentracją, pamięcią ("mgła mózgowa") i wyraźnym wysławianiem się) możemy nie zauważać, ale jest to groźna, choć niewidoczna choroba. 

Stwardnienie rozsiane jest przewlekłą, nieuleczalną chorobą układu nerwowego. W SM nie istnieje żaden schemat przebiegu choroby. U każdej osoby ze stwardnieniem rozsianym obserwuje się inny zespół objawów, który zmienia się w czasie, pod kątem natężenia i długości występowania. Stwardnienie rozsiane jest chorobą autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy gospodarza zwalcza komórki własnego organizmu.