Radni Sejmiku Województwa Wielkopolskiego na posiedzeniu 22 grudnia 2025 r. zdecydowali, że 2026 rok w Wielkopolsce upłynie pod znakiem trzech wybitnych postaci kultury - ze świata literatury i muzyki.
Jednym z regionalnych patronów jest Józef Zeidler, jeden z najważniejszych polskich kompozytorów muzyki sakralnej II połowy XVIII i początku XIX w., pochodzący z Wielkopolski. Żył w latach ok. 1744 – 1806. Gdy przybył do Gostynia, był już znanym kompozytorem. Wiele spośród jego utworów przechowywanych jest w klasztorze księży filipinów na Świętej Górze koło Gostynia. Wiadomo, że Zeidler był również dzierżawcą wsi Szczodrochowo, położonej około 6 km od Gostynia. Był członkiem klasztornej kapeli, kompozytorem i kapelmistrzem. Przy Kapeli Świętogórskiej istniała szkoła muzyczna dla chłopców, która zapewniała kapeli stały dopływ wykształconych muzyków. Według niektorych źrodeł został zatrudniony na stałe na Świętej Górze jako muzyk i nauczyciel w wieku trzydziestu kilku lat i pracował tam aż do śmierci. Zmarł 4 kwietnia 1806 roku, został pochowany na przyklasztornym cmentarzu, a w 2026 roku przypada 220. rocznica jego śmierci.
Według pasjonata historii, regionalisty Ryszarda Kołodziejczaka "stałym członkiem klasztornej kapeli księży filipinów na Świętej Górze mógł być co najwyżej w niepełnej, ostatniej dekadzie swojego życia" - CZYTAJ TUTAJ.
- Józef Zeidler pozostawił po sobie wiele wybitnych kompozycji wokalno - instrumentalnych, katalog jego utworów liczy około 40 pozycji. Twórczość oraz biografia Józefa Zeidlera jest przedmiotem coraz liczniejszych publikacji naukowych. Od roku 2006 odbywa się na Świętej Górze koło Gostynia Festiwal Muzyki Oratoryjnej Musica Sacromontana, realizowany przez Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Świętogórskiej im. Józefa Zeidlera - czytamy w uzasadnieniu do uchwały w sprawie ustanowienia 2026 Wielkopolskim Rokiem Józefa Zeidlera.
Wspomniane wyżej Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Świętogórskiej jest inicjatorem ustanowienia roku 2026 Wielkopolskim Rokiem Józefa Zeidlera.
Drugim patronem Wielkopolskiego Roku 2026 roku radni sejmiku ustanowili Stanisława Barańczaka - wielkopolskiego poetę, tłumacza, eseistę, laureata licznych nagród literackich. W 2026 roku przypada 80. rocznica jego urodzin, i w związku z tym Sejmik Województwa Wielkopolskiego uchwala 2026 rokiem Stanisława Barańczaka.
Stanisław Barańczak (1946 -2014) miał przodków w gminie Piaski?
Ceniony Wielkopolanin urodził się 13 listopada 1946 roku co prawda w Poznaniu, jednak regionalista z zamiłowania, pasjonat historii - Ryszard Kołodziejczak - wskazuje, że przodkowie wybitnego poety i krytyka literackiego wywodzą się z Szelejewa, w gm. Piaski. Był synem Jana, docenianego lekarza, artysty malarza i publicysty oraz Zofii - z domu Konopińskiej, lekarki, (siostry bł. ks. Mariana Konopińskiego). Ryszard Kołodziejczak, badając swoje boczne gałęzie rodzinne ustalił, że dziadek Jana Barańczaka (również Stanisław, pradziadek literata z Poznania) urodził się w 1847 roku w Szelejewie. Stanisław Barańczak po ślubie w listopadzie 1870 roku z Marianną Cieślik (1847-1918) przeniósł się do Zalesia.W artykule, który ukazał się w Śremskim Notatniku Historycznym napisał o swoich ustaleniach:
Wiemy, że co najmniej od 1894 roku rodzina Stanisława Barańczaka (status gospodarz) zamieszkała w Michałowie. Wszystko wskazuje na to, że przed 1902 rokiem z Michałowa (prawdopodobnie sprzedając tamtejsze niewielkie gospodarstwo) rodzina Stanisława Barańczaka przeprowadza się do Piasków. W tym miejscu niniejsze ustalenia różnią się od fragmentu wspomnień Jana Barańczaka, z których wynika, że pierwszym mieszczuchem z Piasków był jego ojciec Wawrzyniec, ma się rozumieć z rodziną. Tymczasem okazuje się, że dziadek został w Piaskach handlarzem już nieco wcześniej, przed 1902 rokiem, kiedy ojciec miał dopiero 15 lat. Wawrzyniec Barańczak dopiero 14 kwietnia 1913 roku ożenił się w Piaskach z Władysławą Talarską, c. Jana i Katarzyny z Woźniaków z Michałowa (...).
Wróćmy do Stanisława Barańczaka (poety, tłumacza, eseisty), pod którego znakiem ma upłynąć rok 2026 w Wielkopolsce - ukończył szkołę średnią oraz studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Z poznańską uczelnią związany był do roku 1976, kiedy to został dyscyplinarnie zwolniony, jako sygnatariusz protestu przeciwko zmianom w ówczesnej Konstytucji. Należał do najważniejszych twórców Nowej Fali. Angażował się w działalność studenckiego Teatru Ósmego Dnia i był członkiem zespołu miesięcznika „Nurt”.
W 1981 r. wyjechał do Stanów Zjednoczonych i rozpoczął pracę na Uniwersytecie Harvarda. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, współredagował Zeszyty Literackie, wydawane w Paryżu.
Twórczość Barańczaka obejmuje wiele tomów wierszy, a także liczne eseje i opracowania. Szczególne miejsce w jego dokonaniach zajmują przekłady literackie na język polski oraz niemiecki i angielski. Był laureatem między innymi: Nagrody Kościelskich, Nagrody Literackiej Nike, Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Sibelius. Uzyskał tytuł doktora honoris causa Curry College w Milton, Uniwersytetu Śląskiego, Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Stanisław Barańczak zmarł 26 grudnia 2014. Od roku 2015 UAM wspólnie z miastem Poznań przyznaje Poznańską Nagrodę Literacką, której częścią jest Stypendium im. Stanisława Barańczaka. Otrzymują je młodzi twórcy literatury.
W roku 2026 planowane jest nadanie imienia Stanisława Barańczaka Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.